Marc Ghali

Në pamje të parë, fotot e mëposhtme duken si një përzierje e fotos bardhezi dhe asaj me ngjyra. Por një vëzhgues i kujdesshëm konstaton se përzierja është mes dy personave që ngjajnë shumë me njëri-tjetrin.

Thonë se historia përsërit vetveten dhe pikërisht ky është principi mbi të cilin janë ndërtuar këto foto ku protagonisti është i “dyfishtë”.

Artisti Marc Ghali ka gjetur ngjashmëritë te njerëz të artit, politikanë apo edhe pjesëtarë të familjeve mbretërore.

Presidenti amerikan, Barak Obama, dhe Malkolm X, një prej avokatëve më të njohur në fushën e të drejtave të njerëzve me ngjyrë në Amerikën e viteve ’50-‘60

Leonardo di Caprio dhe Paul Newman. 

Aktori 40-vjeçar Di Caprio duket se po ecën në gjurmët e Newman

Kate Midelton dhe vjehrra e saj, 

Princesha e ndjerë Diana

Rihana me ngjyra dhe Diana Ross bardhezi. 

Këngëtarja ka shijuar në kohën e saj të njëjtin sukses që ka Rihana sot

Alyssa Monks

Alyssa Monks

Pikturat e saj të bëjnë të dyshosh nëse mund t’i quash të tilla apo jo. Janë punë që qëndrojnë pikërisht në vijën e hollë që ndan pikturën nga fotografia. Dhe kjo është ajo çka 36-vjeçarja amerikane Alyssa Monks ka dëshiruar gjithmonë të bëjë: paraqitjen e trupit të njeriut në mënyrën më reale të mundshme.

Pikturat e saj janë ekspozuar në disa vende të botës dhe autorja është nderuar me disa çmime.

The Masters of Nature Photography

10 fotot më të bukura të natyrës

Një seri fotosh të ekspozuara në Muzeun e Historisë së Natyrës në Londër. Këto janë 10 fotot më të bukura të shkrepura në vende të ndryshme të botës. Ato paraqesin fragmente të jetë së egër në zona të ndryshme të planetit, duke u shoqëruar me një biografi të shkurtër të fotografëve, të cilët janë të gjithë fitues të çmimit “Wildlife Photographer of the Year”. Konkursi zhvillohet çdo vit që prej 1964-s.

21 Janari

Zhduket në Apel, 

padia e fëmijëve të Ziverit

Mungon dosja e dëmshpërblimit për fëmijët e Ziver Veizit, protestuesit të vrarë para Kryeministrisë më 21 janar. Pak minuta pas përfundimit të seancës gjyqësore, avokatët e dy fëmijëve, Ana dhe Klajdi Veizi, janë shprehur se ankimimi është dorëzuar në Gjykatën e Apelit, por nuk ka asnjë përgjigje se ku ka përfunduar. Madje avokatët, të pranishëm në sallën e gjyqit, prisnin që të thirreshin nga relatori i çështjes. Sipas tyre, kjo është një situatë mjaft absurde, për më tepër kur flitet për një çështje kaq delikate. Objekti i padisë së depozituar në Gjykatën e Apelit në muajin mars është kërkesa për dëm- shpërblimin e fëmijëve të të ndjerit Ziver Veizi, në shumën prej 180 milionë lekësh. Andi Kanani e Dorian Matlija, që mbrojnë çështjen e Ziver Veizit, pretendojnë se fëmijëve të protestuesit të vrarë duhet t’u jepet një shumë të hollash si dëmshpërblim, pasi tashmë nuk ka kush të kujdeset për ta. Ndërkohë, Avokati Matlija, në një prononcim për mediat pas shtyrjes së seancës ka deklaruar se mungon dosja e ankimimit të bërë nga klientët e tij. “Ankimi është dorëzuar dhe nuk e dimë se ku ka përfunduar tani. Është diçka që ndodh shumë rallë, për të mos thënë se nuk duhet të ndodhte fare, por ka ndodhur në një çështje me ndjeshmëri kaq të lartë dhe duhet të verifikojmë, pastaj të themi diçka më shumë. Është dorëzuar që në mars, brenda afatit. Do shohim mundësinë e përfshirjes së këtij ankimimi në këtë proces, që po zhvillohet në Gjykatën e Apelit dhe pastaj do të kërkojmë rikthimin e çështjes në Gjykatën e Shkallës së Parë, për arsye se ai gjykim duhet të ishte gjykuar së bashku me padinë civile. Nuk mundet se ato që ishin familjarët e viktimave të mos merrnin pjesë në këtë proces se dhe ata kanë të drejtë procedurale të bëjnë pyetje për ekspertët, për dëshmitarët dhe ta orientojnë procesin ndryshe nga se e bëri Prokuroria”, theksoi Matlija. Gardisti Agim Llupo akuzohet për vrasjen e Ziver Veizit dhe Hekuran Dedës.

Dorëheqja

Është dorëhequr nga procedimi i çështjes së 21 Janarit, gjyqtari Agron Papajani, i cili ka gjykuar më parë masën e sigurisë ndaj të pandehurit Agim Llupo. Kërkesa paraprake është bërë nga mbrojtësi i të pandehurit Ndrea Prendi, i ci- li ka pretenduar se ky gjyqtar ka qenë pjesë e trupës gjykues në procesin për masën e sigurie. Por kësaj kërkese vetë gjyqtari i është përgjigjur se në rastin e Ndrea Prendit, nuk jemi në kushtet e përcaktuara nga ligji për dorëheqje. “Masa e sigurisë për Ndrea Prendin nuk është kërkuar nga organi i akuzës, dhe nuk ka shkelje ligji. Por vetë unë dorëhiqem nga ky proces, pasi kam marrë pjesë në procedimin e masës së sigurisë ndaj të pandehurit Agim Llupo. Do t’i paraqesë shkresën time të dorëheqjes kreut të gjykatës”, është shprehur gjyqtari Agron Papajani. Për mbrojtësin Genc Gjokutaj dorëheqja duhet të jepet edhe nga gjyqtari Fatos Qato, i cili është bashkëshorti i anëtares së PS-së, Merita Qato. Në lidhje me këtë kërkesë relatori i çështjes Astrit Haxhialushi është shprehur se do të hidhet në short dhe do të gjykohet nga një trup tjetër gjykues. Seanca e radhës u vendos të mbahet në 25 korrik, në orën 10:00.

Mungojnë të pandehurit

Seanca e djeshme gjyqësore ka nisur rreth orës 9. Nga tre të pandehurit, i pranishëm ka qenë vetëm Margerit Kume, i cili deklaroi se do të mbrohej vetë në këtë seancë, në mungesë të avokatit. Ndërsa mungonin dy të pandehurit Ndrea Prendi dhe Agim Llupo, të cilët krijojnë dyshimin se mund të jenë larguar jashtë S h q i p ë r i s ë . Ndërkohë që mbrojtësi i Prendit kishte paraqitur një akt noterial, i datës 18 korrik, ku thuhet se i pandehuri kërkon që në këtë gjykim të mbrohet me prokurë nga avokat Genc Gjokutaj. Përsa i përket Agim Llupos është paraqitur njoftimi i ftuesit të gjykatës, sipas së cilit Llupo ka dijeni për datën e seancës. Madje në vendimin e deklarimit në mungesë nga gjykata, është vlerësuar si e paarsyeshme mungesa e të pandehurit Agim Llupo. Pas dorëheqjes së gjyqtarit Papajani, është vendosur ndërprerja e procedimit dhe shtyrja e seancës me datë 25 korrik. Çështja e 21 Janarit mbërriti në këtë gjykatë pas apelimit që prokuroria i bëri vendimit të Gjykatës së Shkallës së Parë, që shpalli të pafajshëm ish-kreun e Gardës, gjeneral Ndrea Prendin dhe ish-komandantin e njësisë speciale Agim Llupo.

http://www.ama-news.al/2013/07/zhduket-ne-apel-padia-e-femijeve-te-ziverit/

Sali Berisha Facebook

19 Korrik 2013

Gazeta gjermane: Si po shkatërrohet një parajsë në Mesdhe me ndihmën e dhëndrit të Berishës

Një nga gazetat e njohura në Gjermani, Frankfurter Rundschau, ka përgatitur një reportazh për Shqipërinë, duke theksuar se një parajsë në Mesdhe po shkatërrohet nga ndërtimet pa kriter.

Gazetari Norbert Mappes- Niedik shkruan se një parajsë e paprekur në brigjet e Jonit, brenda një kohë të shkurtër ka nisur të zbatojë ato mëkate që kanë prekur Cote D’Azur dhe Costa Blanca.

Sipas gazetarit, shkatërrimi i bregdetit të Jonit po bëhet edhe me ndihmën vetëmohuese të institucioneve ndërkombëtare, siç është Banka Botërore.

“Përgjegjës për programin e Bankës Botërore është Jamarbër Malltezi, dhëndër i kryeministrit të larguar me votë, Sali Berisha. Që në vitin 2007, kur nisi bumi, biznesmeni i diskutueshëm vendosi vetë kundër angazhimeve eksplicite për të shkatërruar shtëpitë e vjetra, mesa duket pa leje,” shkruan gazetari.

Sipas tij, tanimë është vonë.

“Numri në rritje i turistëve të huaj, për të cilin gëzohet qeveria, në fakt është më shumë i përbërë nga shqiptarë besnikë dhe kosovarë. Turistët me çanta në shpinë dhe motorristët vijnë kalimthi dhe largohen të tmerruar. Kompanitë e mëdha të udhëtimeve nuk e kanë askund në axhendë këtë vend”.

Për të ilustruar tmerrin e ndërtimeve që ka përfshirë këtë zonë, ai sjell shembullin e Ndriçim Metajt, që ndërtoi një shtëpi të bukur dhe të re, por përpara i mbiu një rrokaqiell.

Më pas gazetari përshkruan vuajtjet e Ndriçimit nëpër shkallët e gjyqësorit për të kërkuar të drejtën.

Ai u ankua deri në shkallët më të larta, madje edhe tek ministri i Drejtësisë, aktualisht president, Bujar Nishani.

“Të gjithë gënjejnë,” thotë Ndriçim Metaj.

Sipas gazetarit, edhe drejtuesit vendorë mund të jenë të implikuar në korrupsion, ose nuk kanë fuqi të reagojnë.

“Lidhja me partitë është e rëndësishme, por ngjyra e partisë është njësoj: kryebashkiaku i Vlorës, Shpëtim Gjika është socialist, dhëndri i Berishës është demokrat”.

Sipas gazetarit, ndërtimet kanë pushtuar çdo skutë, madje edhe zonat moçalore.

“Ndërtohet kudo, ku dikush mund të shkojë sa më shpejt në det. Por edhe për zonat moçalore, dhëndri me përvojë i Berishës e ka gjetur zgjidhjen: ku nuk ndërtohet, turistët pasanikë italianë gjuajnë çdo gjë që fluturon ose që lëviz në tokë”.

Referuar zgjedhjeve të qershorit, gazetari shkruan se një kryengritje popullore ka shporrur qeverinë e korruptuar dhe tani qëllimi është Europa./ep

http://www.gazetatema.net/web/2013/07/19/gazeta-gjermane-si-po-shkaterrohet-nje-parajse-ne-mesdhe-me-ndihmen-e-dhendrit-te-berishes/

Kush ...

... Mund ta Fitojë Vallë 

Garën Fallco, 

për Karrigen Fallco, 

të Kryetarit Fallco në PëDë?

Sali Berisha Facebook

...Fletë nga Ditari

http://www.gazetatema.net/web/2013/07/13/shenimi-nga-ditari-i-doktorit-13-korrik-rritet-presioni-per-anulimin-e-doreheqjes/

Trashëgimtari

shkëlzenërisë…

Nga Adrian Thano

Kryeredaktor i gazetës DITA

Shkëlzen,

Është hera e dytë që si familje krahasoni një gazetë me sende tualeti. Herën e parë ndodhi kur e përditshmja amerikane New York Times botoi detajet e asaj që bëtë në Gërdec. Një nga gazetat më të mira në botë, u krahasua asokohe nga babai yt me një “letër higjenike”. Tani je ti që quan gazetën DITA diçka të tillë. Interesante pse ju shkon mendja në të njëjtat krahasime. Varfëri fjalori, apo kaloni shumë kohë në hale? Unë them se është kjo e dyta; me sa duket ju hani mirë dhe dhisni shumë.

Shkëlzen,

Po të ishte për mua si person, unë nuk do doja të harxhoja asnjë sekondë të jetës sime me ju. Ndjej aq përcmim e neveri për çka jeni; aq keqardhje dhe trishtim për atë që i keni bërë këtij vendi, sa Zoti e di sa do doja, të mos ju njihja e mos dëgjoja kurrë për njerëz si ju. Por unë jam gazetar. Dhe kam 20 vjet që e bëj këtë zanat. Kam detyrimin dhe përgjegjësinë të merrem. Dhe do vazhdoj të merrem. Mos kujto se mund të më trembësh me kërcënime. Thuaj babait tënd të të tregojë arkivën e celularit dhe do gjesh aty mesazhe personale nga unë, në 21 janar, një natë para votimit të ligjit të plehrave dhe në të paktën dy raste të tjerë. Dhe do ta kuptosh sa efekt mund të bësh tek unë me marifete të tilla.

E ndjen veten të prekur?! Ke kaluar ndonjëherë afër varrezave të Gërdecit ti Shkëlzen? Treten skelete fëmijësh aty. Fëmijë të hedhur në erë dhe të djegur të gjallë. Kanë të gjithë të njëjtën datë vdekje: 15 mars 2008. Përfytyroje një fëmijë të shtrirë në tokë duke dhënë shpirt i verbuar, i shurdhuar dhe i zhurosur. Përfytyroje një fëmijë duke vdekur në atë mënyrë. Fëmijë!! Përfytyroje ti dhe gjithë qenëria rreth teje. Përfytyrojeni, ju hëngërt dreqi. Dhe mbase do heshtni. Minimalisht do heshtni.

Po fëmijët e fukarenjve që i qëlluat dhe vratë në mes të bulevardit të Tiranës në 21 janar, i mendon ndonjëherë ti Shkëlzen? A keni fëmijë ju?? Ju cinikë dhe zemërtharë; ju barkngopur dhe shpirtzbrazur; ju batakçinj që na flisni për nderin dhe shpifjen.

E ndjen veten të ndershëm ti Shkëlzen? Nëse ti je i ndershëm, atëherë ka shpresë për çdo hajdut të 1001 netëve. E ndjen veten të fortë ti Shkëlzen? Është kaq patetike o i mjerë, të bësh të fortin me dikë që nuk mbrohet. E ndjen veten të mençëm ti Shkëlzen? Po, bota është e mbushur me dështakë si ty që bëjnë para, jo sepse bëjnë sukses, por vetëm pse të tjerët u mbushin bythën me para për shkak të pushtetit politik. Fiton gjyqe ti Shkëlzen? Po është kaq e rëndomtë o njeri, të fitosh gjyqe në Shqipëri thjesht sepse ke para; është kaq patetike sa të vjen njëherë për të vjellë e dy herë për të qeshur.

Shkëlzen,

Shqiptarët votuan masivisht kundër asaj që përfaqëson ti. Votuan kundër. Nga jugu në veri. U trajtuat nga shqiptarët si të ishit të huaj në këtë vend. U kundërvotuar sikur të ishit pushtues. Por ju vijoni të trimëroheni. Trimërohesh ti. Trimërohen ata që kanë vrarë dhe rivrasin. Trimërohen lloj-lloj qelbësirash që e kanë përdhunuar moralin e këtij vendi për vite me rradhë, duke e katandisur në një republikë të vrasjeve, skandaleve dhe korrupsionit, ku të zë lemeria të rritësh fëmijët.  Trimërohesh sepse ende nuk ta kanë treguar ku e ke vendin.

Gjyq për shpifje?! Ti dhe babai yt jeni njerëzit e fundit në Shqipëri që mund të akuzoni dikë për shpifje. Unë nuk njoh njeri që flet shqip që të ketë gënjyer 20 vjet me radhë publikisht aq dendur, aq shpesh, aq ligësisht e aq pacipërisht, sa c’keni gënjyer ju. Ti flet “në respekt të opinionit publik” (?!!) Hapu dhe! A po flasim për të njëjtin “opinion publik” që keni qeverisur ju këto vite? Nëse po, ti dhe shqiptarët normalë duhet të kenë koncepte krejt të ndryshme për “respektin”.

Diçka të fundit, Shkëlzen.

Mos u ngut me gjyqet. Kush ngutet, përmutet! Lëri gjyqet me gazetat se është koha për të tjera gjyqe. Dhe meqë në “përgënjeshtrimin” tënd ke përmendur edhe Edi Ramën, po shtoj dy fjalë mbi këtë. Nuk e di çfarë lexon tjetër ti, veç letrave në hale, por ndoshta ke dëgjuar për Centaurin e vrarë prej Herakliut. Centauri u mund. Por u hakmorr kundër fitimtarit duke i “dhuruar” në momentet e vdekjes mantelin e vet të përgjakur. Legjenda më pas tregon vdekjen e tmerrshme të Herakliut pasi kishte veshur mantelin e të mundurit. Kjo është simbolika e të mundurit që ndëshkon fituesin pas vdekjes. Ose e fituesit që nuk gëzon dot fitoren sepse “vesh mantelin” e të mundurit. Edi Rama nuk është si Berisha. As nuk afrohet. Por metafora e mantelit mund të bëhet realiteti ynë i ri, nëse Rama sillet me Berishën, siç Berisha u soll me veten; pandëshkueshmëri për krimet! Nëse vijon kjo traditë pandëshkueshmërie, nëse nuk ndëshkoheni ju TË PARËT për ato që i bëtë këtij vendi, bëni atëherë çfarë kini për të bërë. Bëjeni edhe një gjyq kundër gazetës Dita. Dhe fitojeni. Fitojeni jo sepse ti nuk ke qenë dje në Rinas. Ke qenë që çke me të. Por fitojeni siç e keni ju zakon “të fitoni”. Me shkërdhatësi procedurash; me hile; me qelbësirllëqe; zhdukje provash dhe fshirje serverash. Siç bëtë në 21 janar. Siç keni bërë gjithë këto vite.

Nëse ndëshkimi juaj nuk ndodh, ecja e Shqipërisë përpara do jetë thjesht një iluzion. Do të jetë si ato hapat e pulës që i kanë prerë kokën; hapat e këputjes së nervave; hapat e muskujve që thjesht ruajnë kujtesën e lëvizjes. Por jo lëvizje e vërtetë. Nuk ka shpëtim për ne, pa shkuar secili atje ku e ka vendin. Nuk ka Shqipëri pa u bërë Drejtësi!

http://www.gazetatema.net/web/2013/07/14/shkelzenerise/

Gërdec

15 mars 2008

Shkëlzen: 

Këto Viktima të Pafajshme
 nuk mund t’i mbyllësh dot brenda në Valixhe!

Viktimat e tragjedisë së Gërdecit 

1. Qemal Deliu, 47 vjeç 

2. Kore Deliu, 45 vjeç 

3. Liljana Deliu, 25 vjeç 

4. Jetmir Deliu, 24 vjeç 

5. Flavio Deliu, 3 vjeç 

6. Hysen Cani, 51 vjeç 

7. Muhamet Hoxha, 57 vjeç 

8. Besim Çanga, 51 vjeç 

9. Roland Alla, 21 vjeç 

10. Reshit Kruja,47 vjeç 

11. Mehmet Hazizi, 62 vjeç 

12. Bukurie Cani, 46 vjeç 

13. Arben Hasa, 31 vjeç 

14. Zilie Kaca, 29 vjeç 

15. Endri Dvorani, 36 vjeç 

16. Shefki Cani, 36 vjeç 

17. Zelije Leti, 20 vjeç 

18. Ilirjan Malci, 45 vjeç 

19. Shqipe Hasa, 25 vjeç 

20. Azem Hamolli, 44 vjeç 

21. Nafije Laçi, 35 vjeç 

22. Zylfije Ahmeti, 34 vjeç 

23. Erison Durda, 10 vjeç 

24. Rajmonda Durda, 34 vjeç 

25. Jetmir Ballazhi, 20 vjeç 

26. Resmie Kranja, 19 vjeçe

Shkëlzen Berisha

Rinas, 

çarter arab, 

valixhe metalike, 

dhe… 

Një mbërritje e beftë e Shkëlzen Berishës herët në mëngjes në Rinas ka shkaktuar jo pak kërshëri për punonjësit e turnit të aeroportit të Rinasit. I shoqëruar gjatë gjithë kohës nga vetë shefi i komisariatit të Rinasit, Shkëlzen Berisha ka qëndruar për më shumë se një orë në aeroport dhe vizita e tij duket e lidhur me zbritjen në pistë të një avioni për të cilin ka të dhëna se i përket një kompanie arabe. Avioni ishte “çarter”.

Informacioni është dhënë dje për DITA nga një burim i sigurtë, zyrtar i aeroportit, dëshmitar okular. Shkëlzen Berisha ka kaluar nga seksioni VIP dhe ka qëndruar në pritje të çarterit në ambientet e këtij seksioni për rreth një orë së bashku me tri valixhe metalike të një kubature mesatare, brendia e të cilave mbetet enigmë. Kur në pistë ka qëndruar një çarter në trupin e të cilit ishin të shkruara shkronja arabe, drejt tij kanë shkuar dy persona, truproja e Berishës dhe një person tjetër që shoqëronte gjithashtu Shkëlzen Berishën. Të dy personat njëri me dy valixhe dhe tjetri me një valixhe në dorë kanë futur në çarter ngarkesën e Shkëlzen Berishës, i cili nuk ka lëvizur nga zona VIP.  Vetëm pasi çarteri është ngritur nga pista e Rinasit, Shkëlzeni ka lëvizur nga aeroporti dhe është kthyer për në Tiranë. Gjatë gjithë kohës atë e ka shoqëruar shefi i komisariatit të Rinasit”, – theksoi burimi.

Zënka në aeroport

Por edhe përpara vizitës së djeshme duket se Shkëlzeni në ditët e fundit ka qenë një “vizitor” i shpeshtë i aeroportit. Afro 4-5 ditë më parë ai është parë në shoqërinë e biznesmenit Damir Fazlliç ku të dy kanë udhëtuar drejt Malit të Zi. Gjatë qëndrimit në aeroport Shkëlzen Berisha ka reaguar dhe ndaj dy punonjësve të cilët në fillim nuk e njohën dhe i kërkuan që ti nënshtrohej kontrollit si gjithë pasagjerët e tjerë. Por ky problem duket se u zgjidh shumë shpejt dhe Shkëlzeni fluturoi i qetë drejt Malit të Zi.

“Përpara katër ditësh Shkëlzeni ka udhëtuar me biznesmenin Damir Fazlliç drejt Malit të Zi. Mbase kanë udhëtuar dhe drejt ndonjë shteti tjetër më pas. Kur u paraqit në aeroport te ne në Rinas ka debatuar edhe me një doganier dhe një polic, pasi ata nuk e njohën dhe i kërkuan që të ndalej dhe të bëhej kontrolli sipas rregullave. Por pasi kanë konstatuar që personi në fjalë ishte Shkëlzen Berisha punonjësit janë tërhequr. Shkëlzeni e ka regjistruar këtë lëvizje normalisht në sistem, ndërsa biznesmeni Fazlliç nuk u regjistrua në sistem. Kanë qëndruar 2 ditë jashtë Shqipërisë” – bën të ditur për DITA, i njëjti zyrtar i Rinasit.

Valixhet metalike si paisje e sigurisë së lartë

Nëse lundron në internet shumë kompani të specializuara sigurie ofrojnë valixhet e sigurisë së lartë, që zakonisht janë valixhe metalike që shërbejnë për transport valute, çeqesh, diamantesh, gurësh të çmuar, kontratash, dokumentesh trashëgimie, etj. Këto valixhe zakonisht janë të pajisura me një çip, që i bën të lokalizueshme në çdo kohë nëpërmjet sistemit GPS. Këto lloj valixhesh janë të siguruara me mbrojtje trefishe, kundër zjarrit, plumbave dhe hapjes me forcë. Zakonisht këto valixhe nëse tenton ti hapësh me forcë janë të pajisura edhe me një lloj solucioni që lë shenjë tek valuta apo dokumentet që transportohen. Vlera e një valixheje të tillë varion nga 1500-3700 dollarë amerikanë, në varësi të standardit të sigurisë që ka valixhja dhe kompanisë siguruese që e ofron.

http://gazetadita.al/rinas-carter-arab-valixhe-metalike-dhe-shkelzen-berisha/

Plazhi i Vjetër

Plazhi i Vjetër 

- Durrës -

Durrësi

Pamje 

nga 

Qendra e Durrësit

Shut Up

Shut Your Hole

Berisha:

Revansh i paparë në selinë mavi. 

Prisni tenderin e miellit se aty deti bëhet kos

Kryeministri në largim, Sali Berisha, vazhdon të sulmojë kryeministrin e ri, Edi Rama, duke thënë se ka nisur një revansh të paparë ndaj administratës.

Në një status në Facebook, Berisha shkruan se kur të vijë tenderi i miellit, do bëhet deti kos.

“Të dashur miq, në selinë mavi revansh i paparë. Pas hapjes së tenderit online për fshesën ndaj administratës, z.Rama njofton se konkurset për vendet e punës në administratë nuk kanë qenë të hapura (paçka se botoheshin në të gjitha mediat e kontrolluara prej tij), prandaj për t’i hapur ato ai ka vendosur që çdo njeri për të marrë pjesë në konkurse për punësim në administratë duhet më parë të aplikojë online dhe të presë biletën në selinë e PS. Por siç thotë fjala e urtë, oreksi vjen duke ngrënë.

Z.Rama njoftoi se fshesa e partisë do të fshijë (pastrojë) edhe sektorin privat, i cili së shpejti do të “ndihmohet” me aplikantët e “virtytshëm” online të selisë së PS. Kjo është lule. Prisni, prisni tenderin e miellit. Aty deti bëhet jo kos, por flori. Tepron edhe për ndonjë mik të çmuar që çmendet pas gjahut dhe trafiqeve! Ndryshim!! Me vrap drejt të shkuarës!” shkruan Berisha./ep

http://www.gazetatema.net/web/2013/07/11/berisha-revansh-i-papare-ne-seline-mavi-prisni-tenderin-e-miellit-se-aty-deti-behet-kos/

Në ditën e fundit!

Banda Berisha

Gërdec 

Në ditën e fundit!

Nga Fatos Mahmutaj

Një jetë të qetë duke numëruar triumfalisht ato që ju ka bërë shqiptarëve për 20 vjet me radhë. Vetëm kaq do tashmë Sali Berisha. Në fakt, këtë nuk e kërkoi për herë të parë, këto ditët e fundit, kur u shfaq i zbehtë dhe i frikësuar para gazetarëve Janosh Bugajski apo Alfred Peza, por e ka kërkuar që më 15 mars 2008. Vetëm dje u detyrua të merrte iniciativën për ta thënë publikisht, madje hapur.

…më qëlloi që mesditën e 15 marsit 2008 të shkoja në QSUT për të raportuar nga aty, në gazetën ku punoja atëherë, gjendjen e të plagosurve dhe numrin e të vdekurve në fabrikën e vdekjes në Gërdec. Pak sa kishte kaluar mesdita, aty mbërriti me urgjencë edhe kreu i qeverisë Sali Berisha. Pasi vizitoi për pak minuta të plagosurit dhe u konsultua me stafin mjekësor, kryeministri doli jashtë dhe dha një prononcim të shkurtër për mediat. Në ato pak fjali që artikuloi, gjysma-gjysma dhe pa lidhje me njëra-tjetrën, Berisha duke u dridhur i tëri, pohoi se ai dhe qeveria e tij do të kujdeseshin për gjithçka në ndihmë të të dëmtuarve dhe familjet e të vrarëve. Në ato momente, ne gazetarët e pyetëm për të na sqaruar diçka rreth ngjarjes, shkaqeve dhe pasojave që erdhën, por nga ai morëm një përgjigje të prerë: “Atje punonte një firmë amerikane e kontraktuar nga ne”. Me kaq i dha fund dhe duke humbur shumë herë ekuilibrin aq sa badigardët u detyruan ta mbanin nga krahët iku drejt makinës që e priste vetëm pak metra më tej. Unë, sinqerisht mendova se gjithçka e kishte nga dhimbja që të vinte nga ngjarja apokaliptike. Shihja të vinin me urgjencë trupa njerëzish gjysmë të djegur, të gjakosur apo edhe kufoma të copëtuara. Shihja edhe qytetarë të shumtë që u solidarizuan vullnetarisht për të dhuruar gjak. Ndjeva keqardhje për fatkeqësinë që ndodhi. Pak orë më vonë u bë publik emri i Mihal Delijorgjit. Mendova mos kryeministrin e kishin keqinformuar kur foli për një firmë amerikane. Ditën tjetër shkova për të raportuar nga krateri i tmerrit. Kam qenë dëshmitar i gjetjes së shumë kufomave të copëtuara. Por ajo që nuk më shlyhet nga kujtesa është momenti kur gjetëm trupin e pajetë të 3 vjeçarit Flavio Deliu. Vala e shpërthimit e kishte hedhur në fillim tutje, teksa ai luante me një biçikletë të vogël para syve të gjyshit të tij Qemal Deliu. Pastaj shpërthimi i dytë e kishte shtyrë në krahun e djathtë të banesës duke ia ngulur kokën dhe trupin e tij në tokë. Shumë makabre si pamje. Tmerruese. Nuk e di nëse mallkova me zë apo me vete, por mbaj mend që u trondita nga pamja. Falë miqësisë me grupin hetimor të kësaj çështjeje, për rreth një muaj qëndrova në Gërdec duke u bërë dëshmitar i mbledhjes së gjithë provave. Ende nuk kisha mundur të nxirrja një konkluzion në mendjen time për atë që kishte ndodhur megjithëse duke cituar ekspertin e armatim-municionit që ndodhej me ne publikova një shkrim ku thuhej se forca e shpërthimit ishte sa një e teta e bombës atomike të Hiroshimës. Duke grumbulluar me profesionalizëm provat, grupi hetimor gjeti aty edhe “thesarin” e asaj dosjeje. Kasafortën e Dritan e Minxollit, drejtuesit të punës në Gërdec. E djegur nga zjarri ajo nuk kishte asnjë mundësi të hapej veçse duke u shqyer. Brenda saj ndodheshin një tufë blloqesh shënimesh, ku njëri me kapakë ngjyrë kafe të zënë i kushtohej i gjithi Vjollcës. Kunatës së kryeministrit Sali. Në çdo fletë kishte vetëm një shënim. Faqja e parë: Vjollcës, 130.000 dollarë; Faqja e dytë: Karburanti i Vjollcës, 700 dollarë; Faqja e tretë: Darka me Vjollcën, 500 dollarë. Nuk e di se edhe në sa faqe te tjera vazhdonin me tej shënimet, por aty nisa të kuptoj tronditjen e madhe të Saliut në Spital. Vetëm pak ditë pas Gërdecit ai faqe gjithë shqiptarëve e mohoi baxhanakun e vet. Berisha kishte frikë nga Gërdeci. Tmerrohej se i biri ishte ngatërruar kokë e këmbë aty. Domosdo, para të mëdha luheshin. Edhe Liria nuk do e linte një rast të tillë të shkonte dëm. Ajo me të motrën kishin marrë pjesën e tyre. Argita nga ana tjetër kishte garantuar procedurat ligjore. Sigurisht duke u vlerësuar edhe ajo financiarisht. Në këtë moment nisa ta kuptoj Berishën. Tronditjen e tij e qartësova gjashtë muaj më vonë me vdekjen e dëshmitarit Kosta Trebicka.

Për thuajse tre vite rrodhën goxha ngjarje dhe pak nga pak Gërdeci u zvenit. Puna e gazetarit më futi në hullinë e saj dhe “gërdecë” të tjerë me përmasa më të vogla ndodhën njëri pas tjetrit, derisa erdhi 21 janari. Plumbi që mora aty më solli ndërmend bisedën me një mikun tim punonjës në një ministri. “Socialistët të hiqnin nga puna po të mos bëje lojën e tyre, kurse Berisha të vret”, më tha ai duke ma argumentuar këtë me Kosta Trebickën apo Aleks Kekën. Ndërsa sot, listës së mikut tim, i shtoj edhe gjykatësin e Vlorës dhe oficerin e SHISH të Durrësit.

Nuk mund ta përshkruaj sesi u ndjeva kur dëgjova Berishën të broçkolliste për çadra kallashnikov, stilolapsa pistoletë, thika me helm apo gurë bulevardi që shpërthenin si granata më 21 janar. Para syve pash atë ditë masakrën me breshëri plumbash që Gardistët Revolucionarë bënë mbi protestuesit, ku fatkeqësisht një e mora edhe unë. E harrova faktin që Berisha mohoi publikisht në një transmetim direkt televiziv plagosjen time. E harrova fare plumbin që kisha marrë. E harrova gjithçka nga 21 janari kur dëgjoja deklaratat delirante të kryeministrit. Komisioni Parlamentar Hetimor i vuri vulën gjithçkaje. Opozita i kërkoi dorëheqje Berishës. Shqiptarët i kërkuan të njëjtën gjë. Po kështu edhe ndërkombëtarët. Nuk bëhej fjalë. Për një vit rresht dëgjuam përralla të tipit: “Në Dajt në një shpellë kam fshehur në një shishe në të cilën kam shënuar datën kur do largohem nga politika. Nuk është as 2017 dhe as 2021 por shumë më larg”. Berisha dukej i vendosur në orgazmën që e kishte përfshirë. Edvin Kristaq Rama më dukej i vogël. Që nga Brukseli ku jetoj ndjeva mëshirë për opozitën dhe kreun e saj. Të gjithë ishim dëshmitarë të përdhunimit të opozitës më 8 maj dhe grabitja ashiqare ditën për diell të mandatit të kryebashkiakut të Tiranës. Gjyqi i zëvendëskryeministrit Meta ishte prova e fundit për Berishën. Ndërkombëtarët e lanë të lirë duke parë se deri ku arrinte kufiri i idiotësive të Berishës. Nga ana tjetër i lanë të kuptojë se i kanë lënë dorë të lirë në gjithçka. Por edhe Berisha tregoi se nuk njihte limit. Kërkesa për shkarkimin e nënkryetarit të KLD-së ishte idiotësia e fundit që bëri. Por dy ditët e fundit gjërat ndryshuan. Ish-ambasadori amerikan John Withers dhe ai aktual Aleksandër Arvizu i thanë: “Stop”. I pari sqaroi publikisht fajësinë e Berishës në Gërdec, ndërsa i dyti 21 janarin madje duke lënë të kuptohet fajësinë e Berishës për vrasjet 4 protestuesve dhe më pas tentativën për të zhdukur provat. Tashmë arrita ta kuptoj fytyrën e Berishës të 15 marsit 2008. Tronditja e tij nuk ishte false. Ishte e vërtetë, por jo nga dhimbja për atë që u kishte shkaktuar të tjerëve, por nga frika për vete dhe familjen e tij. Në të njëjtën mënyrë sqarohet edhe kërkesa për shkarkimin e Kreshnik Spahiut. Shkaku i vërtetë është zëvendësimi i tij me ndonjë militant demokrat, i cili do garantojë mos dënimin e vetë Berishës dhe familjarëve të tij në proceset e pritshme penale. Berisha sot ka zgjedhur Lushnjën për t’u fshehur. E them këtë, pasi vetëm në këtë mënyrë ai mendon se do shmangë një sulm ndaj kryeministrisë si në 21 janarin e vitit të kaluar. Në fakt asnjë shqiptar nuk ka ndërmend të sulmojë një institucion të vendit të vet. Berishës gjithçka i shkaktohet nga gjendja haluçinante dhe skizofrenia disa vjeçare që e ka rraskapitur në përpjekje për të kontrolluar 100% gjithçka në Shqipëri.

Dje ishte e para herë që e dëgjova fjalën dorëheqje nga goja e Berishës, thënë në vetën e parë. Në fakt u çudita, ashtu si cilido shqiptar që e njeh Berishën mirë, ose që e ka vuajtur atë mbi kurriz këto 20 vite. Po kështu është hera e parë që në një vit të plotë e dëgjoj sërish Berishën që të pranojë se vrasjet e 21 janarit i ka bërë Garda e tij Revolucionare. Plumba rikoshet. Nuk ka çfarë të thotë tjetër. Videot e ekspertuara nga FBI dhe të mbërritura na Prokurorinë e Përgjithshme nga SHBA e gozhduan përfundimisht atë. Askush nuk e priste që zullumi i tij të merrte fund kaq shpejt. Edvin Kristaq Rama për Berishën nuk është më ai familjari rrugaç që nuk ngurron të rrahë edhe të ëmën madje ta nxjerrë edhe të zhveshur jashtë shtëpie natën. Ndryshe nga sa ka folur 14 vjet për Edvin Kristaq Ramën, Berisha dje i harroi të gjitha epitetet familjare dhe personale për të duke e sulmuar vetëm politikisht. Madje nuk e quajti as antieuropian. E çuditshme, por shumë e thjeshtë. Berisha tashmë e ndien që varka e tij po mbytet. Arnat e shumta dhe ideologjitë katërvjeçare nuk i shërbyen aspak për të përfituar ndihmë, por përkundrazi e degjeneruan, aq, saqë edhe mjaft aleatë ndërkombëtarë i distancohen. Berisha ka nevojë për mëshirën e Edvin Kristaq Ramës. Berisha foli për dorëheqje. E pabesueshme, por e vërtetë. Shpreson që me këtë mënyrë t’ia hedhë pë të jetuar i qetë së bashku me pasurinë që iu grabiti shqiptarëve ai dhe familja e tij. Thotë se nëse humb zgjedhjet e 2013-ës do të dorëhiqet. Kjo është gjithçka i ka mbetur në dorë. Kërkon të mashtrojë shqiptarët dhe ndërkombëtarët që ta lënë në pushtet edhe për një vit e gjysmë. Kërkon që me këtë t’i shpëtojë gjykimit të shqiptarëve të nëpërkëmbur për 20 vjet me radhë. Kërkon të riciklohet për të vjedhur votat sërish në vitin 2013. Kërkon garanci për vete dhe familjen. Por ky 21 janar është dita e fundit e pushtetit të tij për t’ia dorëzuar më pas organeve të drejtësisë. Ju faleminderit zotërinj Withers dhe Arvizu! Ju bëtë atë që ne shqiptarët nuk arritëm të bëjmë dot për 20 vjet me radhë.

*Bruksel, më 20 janar 2012.

http://www.gazetatema.net/web/2012/01/20/ne-diten-e-fundit/

Dritare

Dritare

Durresi i Vjetër

  

 Durresi i Vjetër

Aksionistët

Aksionistët

Pesë Heronjtë e Vigut

Na ishte një herë monumenti

"Pesë Heronjtë e Vigut"

Në Rradhë për Bukë!

Në Rradhë për ... 

Bukë!

Dyqani i Bukës

Dyqani i Bukës

Shëtitje te Monumenti i xhaxhit Enver

Shëtitje te Monumenti 

i 

xhaxhit Enver

Bulmetore

Bulmetore 

"Fshati në Festë"

Berberhane

Berberhane

Lavdi PPSH