September 17, 2013

Dilaver Goxhaj:

Lidhja ime me Jasharajt dhe harresa zyrtare sot për Adem Jasharin

Për Dilaver Goxhajn, luftëtari nga Shqipëria në çlirimin e Kosovës, ish-Zëvendësshef i Shtabit të UÇK-së, pas lirisë, shumë nga luftëtarët dhe vetë lufta, nuk u vlerësuan ashtu siç e meritojnë dhe siç ka bërë dhe bën çdo komb për luftëtarët që sjellin lirinë. Sipas Goxhajt, është e pafalshme, që qeverisja e sotme, pjesa më e madhe e së cilës janë vetë ish-luftëtarë të UÇK-së, kanë lënë në ‘hije’ dhe

Dilaver Goxhaj 
Kolonel

Adem Jasharin ‘Heroin…’ dhe Legjendën e UÇK-së. “Është e pa falshme që drejtuesit e shtetit të sotshëm të Kosovës, Thaçi e të tjerët, të lenë në hije Adem Jasharin i cili sakrifikoi veten e familjen e tij në emër të lirisë së Kosovës. Për kundër, po vlerësohet maksimalisht Ibrahim Rugova i cili jo vetëm nu kontribuoi një ditë në favor të luftës (bashkë me forcën e tij politike e mbështetësit), por dhe pas çlirimit, nuk tha qoftë dhe një fjalë të vetme për UÇK-në e luftën e saj”- pohon mes të tjerave kolonel Dilaver Goxhaj. Në intervistën e tij në vazjhdim Goxhaj rrëfen dhe vizitat e shumta që ai ka bërë në familjen e jasharajve, përfshi dhe atë, bashkë me ish-kryeministrin Pandeli Majko dhe Ilir Metën…

Zoti Goxhaj! A kini pasur kontakte me Adem Jasharin para Luftës së Prekazit?
-Jo, nuk kam pasur as kontakte dhe as dijeni rreth emrit të Adem Jasharit. Vetëm pasi ndodhi Lufta e Prekazit nga 5-8 Mars 1998 dhe pas saj, kam mësuar se kush ka qenë Adem Jashari. Fotografinë e tij për herë të parë e kam parë përmes gazetës “Zëri i Kosovës” dhe më vonë në gazetën “Rilindja”, që botohej në Tiranë. Gjatë marshimit tim të parë nëpër Kosovë për herë të parë e kam ndeshur fotografinë e tij kur ndalova disa orë në vend drejtimin e batalionit autonom të SHP të UÇK, tek Komandant Guri (Jetullah Qarri). Më pas e shihja kudo, jo vetëm në vend drejtimet e formacioneve të ndryshme të UÇK, por edhe nëpër familjet fshatare, ku ne na binte rasti të strehoheshim me orë, në varësi nga kushtet e motit dhe detyrat tona.



Keni shkuar disa herë në familjen Jashari dhe keni miqësi me ‘ta?

-Për herë të parë në familjen e Adem Jasharit kam shkuar pas lufte, atë ditë që erdhi në Kosovë dhe shkoi për vizitë në këtë familje kryeministri shqiptar Pandeli Majko, i shoqëruar nga Zëvendëskryeministri Ilir Meta. Pasi mbaroi vizita e hollësishme nëpër gjitha kullat e Jasharjave, më në fund Majko dhe Meta u pritën nga Refat Jashari, vëllai i madh i Ademit, në një dhomë të vogël, e cili ishte regualluar provizorisht. Në këtë dhomë  hyra edhe unë. Në atë kohë isha caktuar shef i kabinetit të Ministrit të Mbrojtjes, Azem Syla. Pas një bisede të gjatë të kryeministrit me gazetarët dhe familjarët e Adem Jasharit, gjeta momentin dhe, pasi u prezantova me detyrën që kisha, fillova t’i njoh shkurtimisht mbi strategjinë e UÇK-së dhe bashkëveprimin e saj me NATO-n. Në këtë moment Majko më pyeti se nga isha unë, pasi dialekti im iu duk i ndryshëm. Kur i thashë se jam nga Tirana dhe se në radhët e UÇK ka pasur edhe oficerë dhe ushtarë vullnetarë nga Shqipëria, ai më dha shenjë që të ndaloja pak dhe urdhëroi që gazetarët të dilnin jashtë.



Si u veprua pas ndërhyrjes së Majkos?

-Unë më pas vijova të tregoj përmbledhtas rreth vullnetarëve nga Shqipëria dhe mbi dëshmorët e rënë nga radhët e tyre. Kur mbarova, të dy, Majko dhe Meta më ftuam që në rastin më të parë të kthimit tim në Tiranë isha i mirëpritur në Kryeministri. Por unë erdha ato ditë që zhvillohej Kongresi i PS-së dhe rastësisht takova Ilir Metën tek ‘Rogneri’, i cili më sqaroi se ishin të zënë me Kongresin dhe nuk pata më rast që t’i takoja, pasi Majko nuk ishte më Kryeministër.

Më vonë unë kam shkuar dhjetëra herë të tjera në Prekaz, tek ‘Meka’ e Shqiptarëve, duke shoqëruar vizitorë të ndryshëm nga Shqipëria por edhe nga emigracioni, që vinin në Prishtine dhe më takonin. Si rrjedhojë jam njohur edhe me pjesëtarët e tjerë të mbetur gjallë nga familja e Shaban Jasharit.



Pra, kjo miqësi vazhdon?

-Po. Duke plotësuar njohjen rreth familjes dhe aktivitetit të Adem Jasharit dhe Hamzës, unë edhe kam shkruar rreth asaj lufte epope.

Jasharajt në Prekaz janë vizituar edhe nga Përfaqësuesi i parë Special i OKB, z. Kushner, i cili edhe deklaroi se nëse do të kish një çmim paqeje për qëndresë të tillë heroike si Jasharajt, ata do të ishin të parët që do ta meritonin atë çmim. Por çudia është se Jasharajt nuk u vizituan kurrë nga Ibrahim Rugova dhe nuk u përmendën kurrë prej tij, deri sa qe gjallë.



Si e shpjegoni këtë qëndrim të Ibrahim Rugovës?

-Me atë masakër ushtarake që bëri Millosheviçi ndaj familjes së komandantit të Përgjithshëm të UÇK-së, Adem Jasharit, ai pat menduar se do të vinte qetësinë në Kosovë, me shpresë se më pas do të kish një Kosovë të shëndetshme, me një qeverisje miqësore nën LDK-në dhe Ibrahim Rugovën, pasi me atë lloj qeverisjeje lidhej prestigji i Serbisë para Evropës dhe gjithë Perëndimit. Këtë përfundim e kam nxjerrë nga ecuria e ngjarjeve të mëpastajme, kur Rugova dhe udhëheqja e lartë e LDK-së nuk e respektuan kurrë heroizmin e Adem Jasharit dhe familjes së tij, ku nuk shkuan kurrë të përkulen para varreve të 56 heronjve të asaj lufte, të cilët, me aktin e tyre heroik çuan në këmbë jo vetëm një ushtri të tërë çlirimtare, por tërë kombin shqiptar. Për paradoks, qarqe në Kosovë dhe sot i thurin himne Rugovës, duke lënë në hije aktin e Legjendës Kosovare, Adem Jasharin.



Më konkretisht?

-Atë qëndrim të tyre ndaj Adem Jasharit dhe tërë luftës sonë çlirimtare e shohim edhe sot e gjithë ditën ku kanë ndërsyer dhe po paguajnë një numër mediesh, duke shprehur fyerjet më monstruoze si dhe po bëjnë gjithçka që ta përjetësojnë artificialisht figurën e Ibrahim Rugovës, duke e lartësuar atë edhe mbi Skënderbeun.  Jo më kot që nuk është ndërmarrë asnjë përpjekje që monumenti i çlirimtarit të vërtetë të Kosovës, Adem Jasharit të vendoset në kryeqytetin e Kosovës, por janë parashikuar qysh më herët që Shëtitorja e Prishtinës të marrë emrin e të përkulurës Nënë Tereza, duke e vendosur Hashim Thaçi monumentin e saj para selisë së PDK-së; por kjo shëtitore është paraparë që të përfundojë me sheshin Ibrahim Rugova, edhe pse atje ka gati dhjetë vjet që është vendosur monumenti i Skënderbeut. Për mua, këtu ka diçka të qëllimshme…



Më konkretisht në këtë aspekt?

-Madje, qysh në vitet e para të shekullit që lamë pas në atë vend ka qenë një hotel me emrin e Skënderbeut dhe përsëri sheshit që po ndërtojnë atje nuk e emërtuan me emrin e Heroit tonë Kombëtar! Dyshohet se me qëllim duan ta sfidojnë Skënderbeun. Dhe përveç emërtimit ‘Ibrahim Rugova’ të sheshit para monumentit të Skënderbeut, është parashikuar që  në muajin tetor të këtij viti, përballë Skënderbeut të ngrihet monumenti i Ibrahim Rugovës. Por me një ndryshim thelbësor.



Cili është ky ndryshim?

-Monumenti i Skënderbeut (kopja e monumentit të Krujës) është vendosur në një grope, e thellë sa i gjithë monumenti, ndërsa monumenti i Rugovës do të ngihet mbi një piedestal, është shumë të lartë. Mirëpo dihet që arti i shërben politikës. Vendosja e Rugovës përballë Skënderbeut, Rugova në qiell dhe Skënderbeu në gropë, është bërë me qëllimin e vetëm për t’i thënë popullit shqiptar në Kosovë: Rrini urtë! Kush guxon të rebelohet kundër pushtuesve të huaj, atje e ka vendin, në gropë (në ferr), si Skënderbeu dhe, cilido që u përkulet të huajve e ka vendin në qiell, në parajsë, si Rugova.



Ky gjykim i juaj, sikur bie ndesh me gjykimin ndryshe që mbizotëron në Kosovë dhe këtu tek ne?

-Jo. Ai që e njeh UÇK-në, luftën që ajo bëri, shumica e kosovarëve, kenë këtë mendim e gjykim që po shpreh unë. Dhe e gjithë që thash më lart, bëhet që gjithë brezat pasardhës të shqiptarëve të edukohen sipas këtij parimi: Sa më shumë të luftosh për të mbrojtur popullin tënd, aq më i poshtëruar mbetesh; sa më i nënshtruar të jesh ndaj çdo pushtuesi, aq më i nderuar mbetesh. Dhe kjo për t’i bindur brezat se liria dhurohet e nuk fitohet. Ky është edhe qëllimi kryesor pse anatemohet UÇK-ja. Gjithashtu, mos shkuarja e Rugovës dhe e tërë udhëheqjes së lartë të LDK-së për të vënë të paktën një tufë me lule atje ku prehen eshtrat e heronjve të Prekazit, nuk tregon gjë tjetër veçse mos qenien dakord me rezistencën ndaj pushtuesit të huaj. Por ajo që të befason edhe më shumë është shkuarja dhe përulja para varrit të Ibrahim Rugovës dhe të Ahmet Zogut, (dy simbolet e mospranimit të rezistencës çlirimtare), e atyre që pretendojnë se e kanë çliruar Kosovën, (Hashim Thaçi, Ramush Haradinaj, Agim Çeku e të tjerë), e cila nuk tregon gjë tjetër, veçse pendesën e këtyre burrave që nuk ndoqën rrugën e Rugovës dhe të LDK-së, që guxuan dhe rrëmbyen armët kundër pushtuesit shekullor serb, ndërkohë që Shefi i Shtabit i vërtetë i UÇK-së, ai që e ri ngriti atë ushtri nga e para pas shpartallimit të vitit 1998 është harruar. Bislim Zyrapi, ai që ka bërë shumë në luftën e UÇK-së, as që përmendet fare!



Pse ndodh kjo sipas jush?

-Kjo ngaqë ai nuk ka ndërtuar bindje për rrugën e fitores së lirisë.

Jo më kot këta “çlirimtarë” e imponuan Parlamentin e Kosovës që të ndërronte dy simbolet kryesore të kombit tonë dhe të tyre, Flamurin Kombëtar dhe Himnin Kombëtar, madje duke aplikuar një himn memec, për të thënë se populli shqiptar në Kososovë duhet të jetë një popull vuv. Dhe, paralel me këto masa, hapën një fushatë të egër kundër Gjuhës Standarte të Sotme Shqipe, të cilën e definuan me Fjalorin e hartuar nga kosovari i Tropojës, Mehmet Elezi, për të sfiduar Fjalorin e Gjuhës Shqipe të Akademisë së Shkencave Shqiptare. Dhe dihet qëllimi: Që mos të kemi asgjë të përbashkët midis Shqipërisë së Jashtme dhe asaj të Brendshme. Jo më kot edhe në Tiranë, me të ardhur Berisha në pushtet u eliminua Sheshi Skëndërbej dhe Shëtitorja “Dëshmorët e kombit” si dhe u ndalua shkuarja e qytetarëve tek Skënderbeu, ku më parë liheshin takime dhe dilej edhe në fotografi, me qëllim që të harrohet simbolet kombëtare të rezistencës ndaj të pushtuesve të huaj. Por do ta kenë të vështirë. Populli ka mënyrat e tij të mos harrimit të simboleve të tij kombëtarë.



Nga luftëtar dhe një nga drejtuesit e UÇK-së në fitoren ndaj ushtrie serbe, Dilaver Goxhaj kthehet sot ndër kritikët më të ashpër të ish-kolegëve të luftës që aktualisht sot janë në krye të shtetit në Kosovë?

-Këtu nuk është çështje qejf mbetje, mosnjohje apo ndonjë nga këto… Përkundër. Është një realitet që po ndodh përkundër asaj që duhet të ndodhë. Lufta e UÇK-së në krah të NATO-s e aleatëve që çoi në çlirimin e Kosovës, nuk ka shumë kohë që ka ndodhur… Luftëtarët e saj janë gjallë e shumë prej tyre, ende u kullojnë plagët gjak… Jo pak dhanë jetën për këtë luftë. Minimalisht, ajo luftë heroike dhe luftëtarët e saj, kërkojnë respekt. Nga ata që në luftë nuk dihet ku ishin(për të mos thënë krijuan lehtësi për serbët), por dhe nga ata që ishin në front e sot, përballë të mirave të pushtetit, e ‘harruan’ këtë luftë. Gjithsesi, mendoj dhe kam bindjen se kjo do të jetë kalimtare… Shpejt do të vij ajo kohë që lufta e Kosovës, heroizmi i djemve të saj, historia, të vlerësohen realisht…


Kujtim Boriçi - Gazeta Dita






September 16, 2013

Like, Unlike dhe Sal ike




Berisha krenar: 

Çdo ditë më shtohen një mijë fansa në “Facebook”
Deputeti Sali Berisha, shprehet krenar se faqes së tij në Facebook, i shtohen një mijë fansa në ditë.

“Më 10 gusht ne u bëmë 600 mijë miq, sot jemi 616 mijë, pra jemi rritur mbi një mijë likes në ditë. Ndërkohë që rritja më e madhe ditore sipas Facebook Pages Statistics & Number of Fans, është me 20 mijë likes. Por kjo e një personaliteti të një kombi 200 herë më të madh se sa kombi ynë. Pra në proporcion rritja jonë ditore në likes është 10 herë më e madhe se sa rritja e parë ditore numerike në likes në FB”, shkruan Berisha.


Në Facebook ka: 

















dhe që nga 23 Qershori edhe 1 milion 

Sal   ike










Named and Shamed



Ja drejtorët që lejuan Berishën 
të abuzojë me fëmijët e shkollave të tyre


“Name and shame” (t’ia thuash emrin dhe ta turpërosh) është kur emri i dikujt që ka bërë diçka të gabuar bëhet publik. Kështu kanë nisur të veprojnë të rinjtë e FRESSH, që kanë publikuar emrat e drejtorëve të shkollave, që kanë lejuar kryeministrin Sali Berisha të abuzojë me fjalime politike me fëmijët

Jemi të gjithë dëshmitarë të sjelljes së turpshme dhe të paligjshme të kryeministrit Sali Berisha, i cili ka filluar të bredhë shkollë më shkollë për të bërë propagandë përpara të miturve apo nxënësve të shkollave të mesme.

Natyrisht, kryeministri e ka kthyer shkeljen e ligjit në mënyrë sjelljeje e qeverisjeje. Por në rastin konkret ligjin për arsimin dhe ligjin për të drejtat e fëmijëve nuk e ka shkelur vetëm kryeministri, por edhe drejtuesit e shkollave ku janë zhvilluar këto aktivitetet politike.

Për këtë arsye, të rinjtë e FRESSH kanë vendosur të publikojnë emrat e këtyre drejtuesve shkollash.

“Sot po fillojmë një fushatë denoncimesh me emra konkretë të të gjithë atyre që janë bërë pjesë e kësaj fushate të paligjshme duke filluar me tre personat e mëposhtëm:

1.Merita Sokoli, drejtoreshë e shkollës 9-vjeçare “Mustafa Lleshi”, komuna Kashar, rrethi Tiranë.

2.Nesti Qirjo, drejtor i shkollës së mesme “Isuf Dalipi”, komuna Mollaj në rrethin Korçë.

3.Rudina Mita, drejtoreshë e shkollës se mesme profesionale “Salih Ceka”, rrethi Elbasan.

Të tre këta persona kanë shkelur ligjin për arsimin parauniversitar, i cili në nenin 8 thotë shprehimisht se:

Arsimi parauniversitar është i depolitizuar,” thuhet në deklaratën e FRESSH.

“Madje, në rastin e këtyre personave shkelja e ligjit bëhet edhe më e rëndë pasi janë ata njerëzit të cilëve prindërit shqiptarë u besojnë fëmijët nëpër shkolla për të mësuar e jo për tu bombarduar me propagandën e Sali Berishës. Janë këta njerëzit që kanë detyrimin ligjor të garantojë të drejtat e fëmijëve në shkollat që drejtojnë, madje edhe kur është kryeministri që kërkon t’i shkelë këto të drejta.

Detyrat dhe përgjegjësitë e këtyre drejtuesve janë të qarta dhe të përcaktuara nga ligji, prandaj në këtë situatë ata nuk mund të fshihen pas alibisë se ishin të detyruar të shkelnin ligjin për hatër të Sali Berishës apo kujtdo tjetër. Secili prej tyre e ka mundësinë të zgjedhë mes respektimit të ligjit për të mbrojtur të drejtat e fëmijëve, dhe shkeljes së ligjit sepse këtë ua kërkon kryeministri. Prandaj të gjithë këta individë, por edhe kushdo tjetër që do të zgjedhë të shkelë ligjin për interesat e kryeministrit dhe pushtetit, duhet ta ketë të qartë se nesër do të përgjigjen për veprimet e tyre,” vijon deklarata e FRESSH.

Të rinjtë kanë premtuar se do të vazhdojnë denoncimet me emër.

“Njëkohësisht u bëjmë thirrje të gjithë prindërve shqiptarë dhe i vëmë në dijeni që këta individë në krye të këtyre  institucioneve arsimore nuk janë tutorët, por shërbëtorët e fëmijëve tuaj, mos kini frikë, por reagoni ndaj këtij abuzimi të turpshëm me fëmijët tuaj, një abuzim që shqiptarët e kanë jetuar në kohën e komunizmit, por që është i papranueshëm për një vend që aspiron të integrohet në Bashkimin Europian”.









September 12, 2013

I pavdekshem Azem Hajdari

. . . po Sali Berisha e vrau    
  

Nga postimi i mbrëmshëm i deputetit Sali Berisha shkëputëm këto komente dhe foto:


Sali Berisha Facebook 

Azem ti je gjalle!

Te dashur miq, sot vendosem ne Varrezat e te Reneve te Kombit, eshtrat e burrit te madh te kombit shqiptar, tribunit legjendar te lirive dhe dinjitetit njerezor te shqiptareve, udheheqesit te levizjes studentore te dhjetorit 90, themeluesit te PD, mikut tim te paharruar Azem Hajdarit.


Ne krye te levizjes studentore ne dhjetor te vitit 1990 Azemi gjunjezoi diktaturen me te eger komuniste ne Europe dhe beri per lirine e shqiptareve te shtypur me shume se kushdo tjeter ne histori. Nder perjete vepres se pavdekshme dhe kujtimit te ndritur te Azem Hajdarit! Azem ti je gjalle! sb


Komenti në foto:

Blerim Poka Blero
I pavdekshem Azem Hajdari po Sali Berisha e vrau



Komente:


Shpetim Merja
Ti e vrave martirin e demokracis,


Joni Albania
Une jam demokra por ky e ka vra. Ky me çetën e ve e SHKËRDHYEN të djathtën shqiptare !!!!!! Kjo nuk është e djahta e INTELEKTUALËVE, PEDAGOGËVE dhe STUDENTËVE të 90-s !!
Kjo është e djathta e LLUMIT të shoqërisë si dhe e injorantëve,fshatarëve dhe atyre që blehen për 20 mijë lekë !!!! As tek Lulzim Basha skam besim se do reformoje strukturen e te djathtes. Muti ka marre totalisht forme tani , dëmi është i pakthyeshëm !
TURP !



Komente:

Ilir Sh Sadiku
qfare shikimi i Bashes,drejtuar kah doktori


Leo Albacino
Ça te pame basha,


Adrian Aliaj
Po ik I zoti Sali, leri hapsire brezit te ri. E vure prift Bashen e tani po rruan mjekrren.


Jimmy Ili Hoxhaj
Zoti sal. Kot thon alkapone duhej te te ishte me i famshem pseudonimi alsaliberisha je kryemafioz dhe e zhduke dhe e nderon si ke fytyr dhe ndjenja qe del e flet para popullit shporrru o pis


Mateo-besnik Shurbi
per te vra e ka vra Sala edhe formalitetet ja ben ai. eeeeeeeeeh medet zotit per ate e familjen e tije. keta te tjeret bejne politike me shpirtin e tije.


*    *    *









Ku shkoi vallë

... gjithë ky humor Parlamentar?!!



Përse nuk duroi dot?

Nga Mero Baze

Ditën e fundit të pushtetit, Sali Berisha postoi një koment në Facebook, ku e krahasoi Edi Ramën me Papandreun dhe parashikoi se fundi i tij do të jetë i afërt. Shumë vetë e agresuan në rrjetet sociale me komente fyese dhe natyrisht të tijtë morën një dozë optimizmi për profecinë e tij. Në pamje të parë dukej një llokmë urrejtje për rrëzimin nga pushteti, që Berisha përpiqej ta hidhte mbi turmë. Por krahasimi në fakt mbetet dramatik.

Pyetja themelore që shtrohet në këtë rast nga simetria me Greqinë e tre viteve më parë, nuk ka të bëjë aq me Papandreun, se sa me atë që ia dorëzoi Greqinë, Papandreut. Në  inkoshiencën e vet Berisha pranoi para shqiptarëve se Shqipëria është një vend në buzë të humnerës ekonomike, dhe fajësoi retorikën optimiste të opozitës që sipas tij do sillte dështim.

Por në të vërtetë çfarë Shqipërie po dorëzon Sali Berisha?

Nëse marrim fjalimet dhe argumentet me të cilat Berisha dhe të vetët agresojnë qeverinë e re, pa nisur punë, ata tentojnë të thonë se kanë lënë një Shqipëri të zhvilluar, një ekonomi të shëndoshë që vjen pas Gjermanisë dhe parametra ekonomikë të stabilizuar. Nëse është kështu, mos e dëgjoni fare fjalimin e Edi Ramës për programin ekonomik të qeverisë se nuk ka pikë rëndësie. Shqipëria nuk ka nevojë as për rilindje dhe as pas për lindje, por për zhvillim normal. Edi Rama, edhe nëse ka dëshirë t’i ngjajë Papandreut, nuk e bën dot, pasi Papandreu mori një Greqi në buzë të greminës dhe u tërhoq për të mos e çuar një hap përpara në greminë, kurse ky, sipas Berishës, po merr një Shqipëri të fortë dhe ekonomi të begatë.

Në fakt ne të gjithë e dimë çfarë Shqipërie po merr Edi Rama, ndaj po dëgjojmë fjalimin e tij. Do të bënte mirë ta dëgjonte dhe Sali Berisha. Jo për të mësuar ndonjë gjë nga Edi Rama, por për të korrigjuar vetveten në prognozën e tij prej kasandre.

Që Shqipëria të përfundojë në humnerë siç po ndjell ai përditë, dhe që Edi Rama të përfundojë si Papandreu, ai duhet të pranojë së pari që ka lënë një Shqipëri të shkatërruar, me një buxhet piramidë që nis me borxhe që ditën e parë, një ekonomi të destabilizuar, një pronë publikë shpërndarë si llokma për shokët e djalit dhe vajzës deri në sekondat e fundit në pushtet, me një mjekësi dhe arsim në mjerim, me një rend që i ngjan zonave që kontrollohen nga talibanët në Kandahar, dhe me depresion në rritje të shoqërisë.

Të gjithë e dimë që Shqipëria që po merr sot Edi Rama është kjo e dyta. Ajo është po aq keq sa ç’ishte Greqia kur hyri në zgjedhje, por me një ndryshim të madh. Karamanlisi pranoi se kishte fundosur Greqinë dhe iku.

Sali Berisha, në gjithë tragji-komizmin e tij, kërkon që në histori të jetë dhe hero, dhe i gjallë që ta shikojë emrin në pllakën e lavdisë. Në fakt ai është vetëm një i gjallë i çmendur, që kërkon të lidhë dështimin e tij me dështimin e vendit.

Është kjo arsyeja që kur ia përmend Papandreun, është në orën e të vërtetës së tij, pasi po ia dorëzon Shqipërinë siç ia dorëzoi Greqinë Karamanlisi, Papandreut, por për këtë duhet të ulet e të dëgjojë se si duhet shpëtuar.

Dje në sallën e Kuvendit ai nuk duroi dot as dy minuta. Sapo Edi Rama përdori profesionin e tij të vjetër si publicist për t’i ngulur thikën në nerv, duke i përmendur “kokën e ulur”, ai turfulloi dhe doli jashtë duke marrë zvarrë gjithë burrat dhe gratë e grupit parlamentar, të cilët akoma nuk janë mësuar që Sali Berisha është një deputet i thjeshtë, dhe ndoshta më i urryeri në atë grup parlamentar. Shkuan pas tij si delet dhe dolën jashtë. Nuk denjuan as ta dëgjojnë kryeministrin, që sipas tyre gënjeu shqiptarët me premtime si Papandreu.

Arsyeja përse Berisha nuk duroi dot, ishte hyrja kirurgjikale e rivalit të tij tek gjendja në të cilën është Shqipëria. Berisha e do Edi Ramën si Papandreu, por është i tmerruar kur të shfaqet Shqipëria e vërtetë që ka katandisur ai, më keq se Karamanlisi Greqinë. Nuk e duron dot të bien gënjeshtrat e imponuara të tij për një orë në Kuvend. Nuk e duron dot, që Shqipëria sa herë ikën Berisha nga pushteti, ka nevojë të ringrihet. Nuk e duron dot që ai nuk ka më në dorë fatin e këtij vendi dhe atij parlamenti. Si një pirg i lëvizshëm mërish dhe urrejtjesh, ashtu i ngrysur, kokulur, duke folur plot gulçima urrejtje, ai u ngrit dhe doli nga salla për shkak të pafuqisë që ka për të parë se çfarë ka bërë. Doli jo vetëm pse nuk duronte dot Edi Ramën, por nuk duron dot që dhe grupi i tij parlamentar të dëgjojë Lulëzim Bashën dhe të rrijë në sallë. Donte doemos të dukej që ishte ende gjallë dhe me njerëz pas vetes. Donte të mos dëgjonte asnjë fjalë nga ato që i kujtojnë shqiptarëve kush i ka qeverisur.


Programi i Edi Ramës nuk është ndonjë ilaç për të shpëtuar Shqipërinë. As vetë Edi Rama nuk është Mesia që do të na rilindë. Por mund t’ia dalim të jemi një vend normal dhe njerëz normalë. Siç mund të jetë normal një vend ku Sali Berisha nuk është më asgjë! Ai nuk e duroi dot këtë dhe iku duke i marrë zvarrë nga pas. Për ta na treguar se është akoma një gjë. Një dordolec që tremb vetëm harabelat e vet.


Sali Berisha Facebook Faqja Zyrtare



Shënime nga Ditari i Doktorit:


Përgatitjet e fundit për zhvarrime dhe rivarrime!


Zakonisht në mëngjes më zgjon celulari. Rreth orës tetë e gjysmë të mëngjesit çdo ditë fillojnë thirrje. Sot zilja e parë ra në orën dhjetë. Në fakt ishte një mesazh. Sekretarja më kujtonte që kisha takim në drekë me Thaçin. Aty e kuptova që isha akoma në gjumë. Pashë telefonin, asnjë thirrje. Nuk ka mundësi, thashë. Do me jetë prishur aparati. Ndërrova aparat dhe futa kartën tek tjetri, po njësoj. Asnjë thirrje e humbur, asnjë mesazh.

U çudita shumë. Si ka mundësi, thashë, nga 20 telefonata që vinin për gjysmë ore, mos të ketë asnjë thirrje të humbur.

Kur shkova në zyrë, po ashtu ishte qetësi e madhe. Pyeta sekretaren mos më ka kërkuar dikush në telefon, por ajo tundi kokën e trishtuar. Çudi e madhe, si ndryshojnë njerëzit menjëherë. Mendojnë që nuk jam më kryeministër ngaqë bëra dje mbledhjen e fundit. Harrojnë që jam deri të hënën kryeministër.

U ula në zyrë dhe për herë të parë nuk kisha asnjë shkresë për të firmosur. Hapa TV. Po i kaloja me shpejtësi, kur në një TV po shikoja Fevzon. Po fliste dhe ai për jetën e tij. E ndoqa pak. Po thoshte gjëra që s’kisha dëgjuar ndonjë herë. Po fliste për shoqërinë e tij me Ramën qysh në vitet ‘90-të, si kishin luftuar bashkë kundër meje, si kishte përballuar vitin e vështirë ‘97 kundër regjimit Berishës, pastaj si kishte luftuar TV Klan Berishën nga ‘98 deri më 2005, të cilën e cilësoi betejën më të madhe të jetës së tij. U bëra nervoz. E ndryshova kanalin.

Një TV tjetër jepte rivarrimin e Gani Malushit. U gëzova shumë. E meritonte këtë respekt tek Varrezat e Dëshmorëve. Javën tjetër do varrosim aty dhe Azemin. Jo pa qëllim e lashë Azemin këto tetë vite pa e varrosur aty. Desha ta lija për javën e parë që do ikja nga pushteti për të parë si do reagojnë socialistët. Po reaguan, është e qartë, ata e kanë vrarë. Kanë kaq vite që duan të ma lënë mua në kurriz vrasjen. Por tani do të shikoj si reagojnë. Më thoshin vazhdimisht këta të mijtë ta varrosim Azemin tek Varrezat e Dëshmorëve, por nuk u ktheja përgjigje. E kisha të qartë në mendje si duhej bërë. Duhet që të vë në provë këta socialistët a pranojnë t’i shkojnë në varr a jo.

Befas kur po mendoja këto, më erdhi në zyrë Gjergji, që po merret me dorëzimin e zyrave.

-Doktor, ka një shqetësim nga njerëzit tanë, tha. Po më pyesin dhe nuk di çfarë t’u them…

-Përse pyesin, i thashë.

-Më thanë që arkivolin e Azemit duan ta marrin në krah nga PD-ja para kryeministrisë…

-Në asnjë mënyrë, i thashë, se legjitimojmë PD-në e vjetër. Duhet me e marrë nga PD-ja e re, nga SHQUP-i.

-Po ata duan të nisen nga vendi ku është vrarë, tha Gjergji.

-Nuk ka rëndësi ku është vrarë, rëndësi ka godina, i thashë. Të nisen nga SHQUP-i.

-Në rregull, tha Gjergji, po meraku i tyre është se duan ta kalojnë para kryeministrisë. Dhe më thonë ta mbushim me armë brenda apo vetëm trupin?

-Shiko, ai burrë s’mund të varroset pa armë në arkivol. T’ia venë një herë, i thashë.

-E kuptova, tha Gjergji dhe doli i hutuar. Mori dikë në telefon dhe i tha: “Bëjuni gati për datë 12”!

U qetësova. Me këtë njeri merrem vesh shumë lehtë. Nuk ka ndryshuar që nga ‘98. Dhe atëherë më pyeti, më tha ‘Doktor, ku ta çojmë Azemin’ kur mbaroi mitingu. Në varreza, i thashë duke treguar me dorë nga kryeministria. Dhe ashtu bëri.

Pastaj po kontrolloja prapë TV. Prapë rivarrimi. Nuk m’u nda ky simbol. Qysh kur erdha në pushtet më 1992 e nisëm me zhvarrime dhe rivarrime dhe ashtu po e përfundojmë. Telefoni ende nuk kishte rënë asnjë herë. Po kontrolloja Whatsapp. Mbesa më kish shkruar a do ikim këtë javë në Dhërmi? Ç’t’i thosha. Jo, i thashë, se ka gjyshi punë. Po nuk të hoqën ty gjysh akoma, me shkroi. Ç’t’i shkruaja. Jo, i thashë. Më 12 ua tregon gjyshi këtyre. Përpara!














September 2, 2013

PërPara!


Varka PD dhe varkari Luli

PërPara!


*   *   *



Shënime nga Ditari i Doktorit: 

Problemet e Lulit me partinë


Antena - 2 Shtator, 2013

Sot mesazhi i Lulit ishte shumë prekës. E para, ishte shqetësuar që gazetat kishin shkruar se unë nuk do kem zyrë në PD, por tek kulla e Bashkimit. Më kish shkruar një sqarim të gjatë se këto janë shpifje që i përhapin njerëzit e Edi Ramës se duan të krijojnë idenë sikur unë dua të distancohem nga ty. Vazhdonte me disa fjali të gjata dhe vazhdonte të sqaronte se këto janë shpifje. I ktheva një përgjigje të qetësohej. Pastaj e mora në telefon.

-Ishte shumë i ndyrë ai lajmi, më tha. Të betohem që nuk ka rrjedhur nga ne. E gjithë ajo ndërtesë është e jotja, jo vetëm një zyrë.
-Nuk e vë në dyshim, i thashë. Bile nuk jam shqetësuar fare. Kam dhënë porosi që çdo gjë të bëhet sipas rregullave, bile të bëjnë dhe një zyrë për ty. S’ka pse të kemi një zyrë bashkë.

U qetësua në fakt. Pastaj e pyeta çfarë ka ndonjë gjë tjetër.

-S’ka ndonjë gjë, tha. Ky është lajmi më i rëndë që kam lexuar sot. Kjo është shpifje e Edi Ramës. Si mund ta nxjerr unë atë nga goja?
-E mbyllëm këtë bisedë, i thashë, ça ka ndonjë gjë tjetër?

-Po s’ka ndonjë gjë me rëndësi, më tha. Dje ka pasur zgjedhje në komuna, por nuk jam marrë fare me to se më iku truri nga ky lajmi, nuk e duroja dot. Është një diversion i Edi Ramës.

-E besoj plotësisht, i thashë. Po pyet një herë si kanë dalë zgjedhjet.
-Po ç’rëndësi kanë zgjedhjet Doktor. Lajmin më të zi Edi Rama ua dha demokratëve në mëngjes që në selinë e PD-së nuk do ketë zyrë për ty. Asnjë lajm nuk mund të jetë më i zi se ky.

-Ore, atij ja rregulloj unë, i thashë, se ulem bëj unë lajm për të tani e bëj leckë. Se ç’ka ndodhur që the ti? Kanë dashtë me bë mbledhje në Durrës. I kanë thënë Gjushit na gjej hotel. Gjushi i ka thënë nuk u gjej hotel se nuk më ke pyetur për qeverinë. Atëherë Piktori është nxehur dhe i ka thënë nuk iki dot në Shkodër se ka zgjedhje dhe dihet që i humbasim se nuk pyes për hotelin tënd. Dhe ka plasë sherri.

Luli sikur u qetësua dhe u kënaq nga projekti im për deklaratën.

-Tani mos u mërzit, i thashë, po pyet një herë si kanë dalë zgjedhjet se po e kemi fitu Shkodrën, kam me e zbu nga Shkodra.

Më mori pas pesë minutash përsëri.

-Doktor, tha, nuk kam kë të pyes në Shkodër, s’kam asnjë numër telefoni.

-Po pyet Jozefinën, i thashë.

-Nuk ia kam as asaj numrin, tha, por dhe më vjen zor t’i bëj telefon.
-Mirë, i thashë, se ta dërgoj numrin e kryetarit të partisë. Ia dërgova.
Më mori prapë në telefon.

-Doktor, nuk ma hap telefonin, tha. I dërgova sms, i thashë jam Lulëzim Basha dhe më ktheu përgjigj: ‘Lulëzimi nans tane!’. Nuk beson që jam unë.

Atëherë i nisa unë një sms kryetarit të Shkodrës duke i thënë ‘nëse vjen sms nga ky nr. telefoni, është Lulëzimi’.

Më mori në telefon dhe më tha se i paska ardhë një sms e tillë, po ai s’e ka besuar. Më kërkoi falje dhe më premtoi se do lidhej me të.

Pas pak më mori prapë Luli. M’u duk i gëzuar.

-Kam një lajm të mirë, tha, dhe një lajm të keq.

-Ma thuj të keqin në fillim, i thashë.

-Në Shkodër kena humb 75 me 25 përqind, tha. S’e kena ditë që këta shkodranët qenkan socialistë të thekun.

-E lajmi i mirë kush është sipas teje, i thashë.

-Më ka ardhë sms nga kryetari i Shkodrës. Më thotë kam respekt për ty.


Të shpartalluar!



Nga Mero Baze

Partia Demokratike ka humbur zgjedhjet e pjesshme në dy komuna, zhvilluar ditën e diel, me një rezultat të frikshëm që tejkalon shumë rezultatin e 23 qershorit. Në komunën Rrethinat në Shkodër, një zonë tradicionalisht bastion i PD, dhe në Dardhas në Korçë, rezultati ka qenë në kufijtë e 70 me 30 përqind.

Nuk do t’ia vlente të komentoje rezultatin e dy zgjedhjeve të pjesshme po të mos ishte kaq i thellë dhe kaq i ndryshëm nga 23 qershori.
Duke qenë se ky është rezultati i parë i zgjedhjeve më kryetar Lulëzim Bashën, arsyeja për të parë se ç’po ndodh me Partinë Demokratike bëhet dhe më e fortë.

Nëse ka një fjalë përmbledhëse  se ç’po ndodh me partinë më të madhe të opozitës në këto momente, mund të thuhet thjesht se është shpartalluar. Sali Berisha, i cili për të larguar vëmendjen nga humbja e tij e thellë, tentoi t’i bënte terapi partisë duke shpikur një garë fallco brenda saj dhe duke emëruar një kukull të tij në krye të saj, nuk ka bërë asgjë tjetër veçse ka demotivuar tërësisht partinë. Tallja e tij me zgjedhjet brenda partisë, dhunimi i rregullave të lojës, përfshirja e tij për të zhdukur të drejtën e votës së fshehtë dhe qëndrimet përjashtuese të mbajtura pas kritikave për zgjedhjet, kanë bërë që tashmë vetë anëtarët e Partisë Demokratike të mos besojnë së pari tek partia e tyre. Rezultati kaq i thellë në dy komuna, të cilat kanë qenë të PD-së dhe një prej tyre dikur dhe bastion i saj, tregon qartë se Lulëzim Basha ia ka arritur ta bëjë Partinë Demokratike inekzistente dhe ka dekurajuar çdo qelizë të saj. Rezultati ngjan qartazi që është një përpjekje për mbijetesë e vetë kandidatëve për të marrë afërsisht një të katërtën e votave të kundërshtarit dhe tregon praktikisht se Partia Demokratike është në gjendje kome.

Kjo gjendje është shpjegimi më i mirë përse përpjekja e një lideri për të mbajtur me çdo çmim nën kontroll pushtetin brenda partisë, nuk funksionon dhe është vdekjeprurëse për atë parti. Sali Berisha, në përpjekje për të shmangur ikjen e tij nga politika dhe çlirimin e Partisë Demokratike nga trashëgimia e tij, sajoi një farsë banale ndryshimi, duke i bindur të gjithë që jo vetëm që nuk iku, por dhe as ka ndërmend të ikë. Kështu, jo vetëm nuk e ka marrë seriozisht askush Lulëzim Bashën, por janë realisht të nervozuar përse ky plak i rrjedhur u ngatërrohet ende nëpër këmbë me deklarata të përditshme haluçinante dhe me përpjekjen për të diktuar debatin politik brenda PD-së me një nivel ordiner politik. Duke e mbajtur atë parti nën trysninë e dhunës së pushtetit të tij të brendshëm dhe strukturave gjysmë-paramilitare në oborret e PD-së, Berisha po ia del ta viktimizojë atë parti deri në përdhunim, duke e kthyer në një trup pa jetë dhe pa vlerë.

Zgjedhjet treguan se partia ka pushuar së funksionuari dhe me këtë ritëm ajo mund të dalë nga skena politike. Fakti që trashëgimia e Sali Berishës, dhe vetë ai, duan të diktojnë me çdo kusht të ardhmen e saj, dhe përpjekja për të shpallur armiq çdokënd që kërkon minimalisht zgjedhje të lira brenda partisë së tyre, ka prodhuar dukshëm disfatizëm dhe shpartallim të strukturave të partisë.

Lulëzim Basha, i cili më shumë harxhon kohë për ndonjë leje pallati me Kunatin dhe ndonjë allishverish me tokën tek PD-ja dhe SHQUP-i, tani ka rastin të shikojë se çdo të thotë të ndeshet me gënjeshtrën që beson vetë, me faktin që e kanë caktuar kryetar të opozitës. Perceptimi real i popullit opozitar për të është ai i rezultatit të zgjedhjeve të së dielës. Nuk e besojnë as të vetët!


Nuk pres të dalë të bëjë autokritikë për humbjen dhe as të tregojë përralla për manipulime, por pres të ulet e ta mendojë seriozisht se çfarë roli të shëmtuar ka marrë përsipër në tragjikomedinë e opozitës që e pret përpara, ku figurat më të rëndësishme po dalin Mediu dhe Nard Ndoka, dhe shpresa për të ardhmen mbetet ndonjë përçarje e së majtës. Ky njeri që e quan veten tashmë lider të opozitës, ka hyrë në këtë betejë pa asnjë aset, por vetëm me faktin që di t’i buzëqeshë Berishës dhe Familjes,  në atë mënyrë sa dhe ata të binden se ky është një kulish i rrahur që s’ka për t’i kafshuar kurrë!