Na ishte
një herë Fatos Nano!
Prapa i vjen Xhoana!
Na ishte
një herë Fatos Nano!
Prapa i vjen Xhoana!
Shoku Fatos!
Me
keqardhje morëm vesh disfatën tënde të rradhës. Mo u mërzit, se edhe Napolonit
i ka ndodhur kështu; Hera e parë ishte
tragjedi, hera e dytë ishte komedi.
Ti ke
tentuar disa herë të rifutesh andej nga dole, por nuk munde. Ose nuk te lanë
xhanëm. Ti, keshe e ç’nuk keshe i përdore. Duke nisur që nga Lilua Meta, Timo Idrizi, Kaço Islami, Ben Piramida e të tjerë, se janë shumë e s’na kujtonen nashti.
Peshqesh
nga ti e kemi sot këtë udhëheqje, që është më e keqja e të gjitha kohërave që
ka pasur ndonjëherë Shqipëria dhe shqiptarët.
Sa herë kishte nevojë Saliu, e ndihmove me ushtarët e tu. Edhe shoferin
e Metës bëre gjithë pordhë (kërkojëm ndjesë lexuesve), si një gango Lazarati. Ti dhe Arjan Çani e
keni bërë shoferin e Lilo Metës, me murrje biles. Se është vërtet për t’u
murrur. Goxha arritje, për një që i kish të tëra munsitë të
ishte e ardhmja e politikës shqiptare në
fillimin e viteve 90’ dhe në shekullin e ri.
Na
kujtonet si nashti Kongresi i PPSH, ku ndërruam ëmrin e partisë. Tyja të hoqën
na krieministër grevistët e Valiasit (medemek të urisë), po shoku Ramis Alia,
në ditën e tretë të Kongresit (se ti nuk keshe ardhur dy ditët e tjera), të
nakatosi kryetar të PSSH. U që të shkruaj kam qënë vetë ati në sallë pranë teje
dhe të kam vështruar si e hidhje kokrrën e lotit sa një bajame na gëzimi i math; Na krieministër i çkarkuar, u hodhe krietar i PS. U puthët me shokun Ramis si
ju kishte hije. Nashtinë ti s’e mba mend se rakia bën të vetën, edhe harron i
ziu njeri. Po s’ka gjë a i vrarë. Ndaj jemi na, që të mos harroç. Jemi të
mallëngjier e na venë lotët çurg nashti, si tyja atë ditë. Po lotët për burrat
janë. Qau edhe Saliu!!!
Tani
e lëmë me
kaq. Të paktën të mbetesh në histori si kumarxhi e liberal, jo si gango. Ti bllofin e luan mirë, por në kazino ama. Në politikën shqiptare
ke dalë jashtë mode, jashtë loje. Kjo, vetëm e vetëm sepse Saliu dhe Lilua të
zëvendësojën më së miri. Të kanë lënë në bisht. Ja kanë kaluar edhe mësonjësit.
Të
shkurtra drutë, se ti je i mënçur
dhe i kupton gjërat shpejt, ka ardhur koha të dalëç në pension. Mo u mërzit se
pas të vijnë Histeria; Sali Berisha dhe Ilir Meta. Shumëkush e ka kuptuar me
kohë.
Paç
shëndet e lumturi se jeta është e shkurtër. Mundonu të fitoç ato vitet që humbe
në burgun e Bënçës ku të futi Saliu. Na beso, se ka edhe më keq, siç do e
pësojë dhiari i Viçidolit.
Nevej
na duket sikur ishte dje; Kur ndërtonim hidrocentrale e termocentrale, rrugë e
hekurudha, fabrika e ndërmarrje, kopshte e çerdhe, etj, etj… të tëra këto, që t’i shisnit për 1 EURO ti dhe
shokët e tu bukëshkalë?!
Na ke
zhgënjyer të tërëve se u talle me mundin e me djersën tonë, me idealet tona, me
gjakun tonë. Na tyja mësuan e u shkolluan edhe pinjollë të tjerë, që tine i
bëre si veten. Ndaj ti nuk mund të jesh më përfaqsuesi inë. Dikush duhet të
paguajë, që të vënë mënd edhe të tjerët. Këtë rradhë të erdhi ty fatura.
Ne
nuk kemi pensione të larta që të na mundësojën kafen tek risoranti yt i ri. Po
do bëjëm si do bëjëm e do i nakatosëm ca kacidhe. Na prit e na nxirr edhe
ndonjë gllënjkë nga ajo rakia që ti e ruan për merak. Bloody Mary nuk duam se
na bën dëm; Nuk na e mba as xhepi dhe as stomaku. Xhoin mo e merr me vete, se
edhe na nuk do i marrëm gratë.
Sinqerisht,
Një
grup pensionistësh socialist
të Lagjes Nr.1, Tiranë
